Msze św. sprawowane są:
niedziela - godz. 10.00
święta - godz. 11.00
W dni powszednie okazjonalnie:
w zimie - godz. 16.00
w lecie - godz. 18.00
Spowiedź dla dorosłych:
I niedziela każdego miesiąca
Nabożeństwa do NMP:
w maju i w październiku:
środy, piątki, niedziele
Uroczystość patronalna:
8 września
Narodzenie NMP
Msza św., którą odprawiłem w niedzielę 23 stycznia 2022 r. połączyła ze sobą dwa szlachetne cele: modlitwę i pomoc bliźniemu. A stało się tak dzięki temu, że modliliśmy się o jedność ludzi wierzących w Boga różnych denominacji wyznaniowych w ramach światowego „Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan” oraz podczas mszy św. wolontariuszki zbierały datki, celem przekazania ich dla Fundacji Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Tegoroczne modlitwy nawiązywały do hasła „Zobaczyliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie i przyszliśmy oddać Mu pokłon” (Mt 2, 2).
Materiały na nabożeństwo ekumeniczne

W wygłoszonym kazaniu nawiązałem do hasła i przypomniałem historię ekumenizmu w naszej miejscowości. Posłużyłem się fragmentem mojej książki pt. „Historia Parafii Polskokatolickiej pw. Dobrego Pasterza w Łękach Dukielskich. 1925-2015” (str. 211-212):
„Dzięki otwartości duszpasterskiej i ewangelicznej postawie nowego proboszcza w rzymskokatolickiej parafii, mogliśmy już 25 stycznia 2004 r. po raz pierwszy w naszej miejscowości wspólnie modlić się w czasie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. Ustaliliśmy z Ks. Alojzym Szwedem, że inicjacja tych modlitw nastąpi w jego parafii, a ja wygłoszę kazanie. W kolejnym zaś roku gospodarzem tego wydarzenia będzie nasza parafia, on natomiast wygłosi Słowo Boże. I tak to odbywało się przez kolejnych dziewięć lat, tzn. do końca jego pracy kapłańskiej w Łękach. Moje pierwsze kazanie, wygłoszone podczas mszy ekumenicznej w parafii pw. Serca PJ w Łękach Dukielskich, zostało zamieszczone w ich gazetce parafialnej „Powołanie”. W Kronice Parafialnej zapisałem znamienne zdanie: Jedna z moich parafianek obecna na tej mszy miała łzy w oczach, że doczekała takiej chwili. Pamiętała bowiem, ile zła było między mieszkańcami wsi, tylko dlatego, że należeli do różnych wyznań.
Czytaj więcej...Już kolejny raz Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy zagrała w naszej parafii podczas finału, który w tym roku odbył się 31 stycznia 2021 r. Początki współpracy z Fundacją WOŚP to rok 2019, gdy administrator fb zaproponował mi zbiórkę na moje urodziny. Pieniądze z tej zbiórki miały być w całości przekazane na wybraną przeze mnie organizację pożytku publicznego. Świadomie i celowo wybrałem Fundację WOŚP, gdyż jako kapelan – wolontariusz bywam w szpitalu i widzę, na ilu sprzętach medycznych jest naklejone czerwone serduszko WOŚP. Zbiórka przeszła moje najśmielsze oczekiwania i bez mała dorównała tej, którą zebrał do swojej puszki śp. Paweł Adamowicz – prezydent Gdańska, zamordowany podczas finału WOŚP przed dwoma laty (4650 zł). Za tę zbiórkę otrzymałem wtedy pisemne podziękowanie od Jurka Owsiaka, książkę o WOŚP z jego autografem i sztandar z 27. finału.
Podziękowania

I tak się zaczęła moja przygoda z WOŚP. W ubiegłym roku oprócz zbiórki urodzinowej na fb poprosiłem sztab WOŚP w Krośnie, aby podczas finału do parafii przybyli wolontariusze z puszkami i by przekazano mi trzy puszki stacjonarne, które zawiozłem do szkoły oraz dwóch sklepów w Łękach Dukielskich. Pomysł okazał się bardzo trafiony, gdyż w ten sposób zebraliśmy jeszcze więcej, niż przed rokiem. Do puszki szkolnej dołożyli się też strażacy. Parafia została dostrzeżona przez media i na prośbę dziennikarzy udzieliłem wywiadów, m.in. do Gazety Wyborczej i Wirtualnej Polski.
Czytaj więcej...
Parafia Polskokatolicka pw. Dobrego Pasterza w Łękach Dukielskich obchodzi w 2020 r. jubileusz 95-lecia erygowania. W Kronice Parafialnej na s. 7 jest następujący zapis: „Pierwsza msza św. w języku polskim wg obrządku Kościoła Narodowego w Łękach była odprawiona latem 1925 r. przy ołtarzu polowym k. domu, w którym mieściło się dawne Kółko Rolnicze. Nabożeństwo to odprawił przybyły z Bażanówki ks. Apolinary Filarski, który później 8 września 1925 r., w Uroczystość Narodzenia NMP (Matki Boskiej Siewnej) odprawił uroczystą mszę św. w prowizorycznie urządzonej kaplicy. Odtąd oficjalnie datuje się powstanie tutejszej parafii.” Niniejszy zapis pragnę uzupełnić informacją zawartą w książce ks. dra Szczepana Włodarskiego pt. „Historia Kościoła Polskokatolickiego”(s. 216), że na tej pierwszej mszy zebrało się wówczas około tysiąca osób. W parafii przez ten niemalże wiek duszpasterzowało 32. duchownych, a najdłużej, bo 25 lat, trwa na posterunku obecny proboszcz – ks. Roman Jagiełło.
Kronika Parafialna

Staram się podtrzymywać tradycję i wzorem moich poprzedników co pięć lat wspólnie z parafianami urządzamy jubileusz. W tym roku, ze względu na trwający stan epidemii, uroczystości były dużo skromniejsze i z udziałem wyłącznie duchowieństwa z dekanatu podkarpackiego. Główne uroczystości religijne odbyły się w niedzielę 13 września. Mszę św. za wszystkich parafian, również zmarłych, odprawił o godzinie 11.00 ks. prob. Jerzy Uchman z Jaćmierza, który wygłosił też okolicznościowe kazanie i przeprowadził spowiedź przed mszą św. Celebrans i równocześnie kaznodzieja został specjalnie wybrany na ten jubileusz, gdyż 40. lat temu w naszej parafii przyjął sakrament kapłaństwa.
Czytaj więcej...
2026-09-13, Dwudziesta Czwarta Niedziela zwykła
Mt 18, 21-35
Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»
Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.
Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.
Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.
Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.
Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.
Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.
Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».